'n groenig vachtje

metjos kwam na geruime tijd [!] weer bij 't begraafplekje van onze engel..bevroren grond, bruiniggrijzig en nog steeds de witte berkenstammen, maar zijn _voorheen witte_ ijsbeer is nu toch verworden tot 'n aangeslagen en verweerd omhulsel; een groenig vachtje

metjos loopt sowieso al dikke twee jaren met pluisjes/plukjes watten in hunner broek/jaszakken richting uitgang; los van 't netto gewicht dat door de vogels gepikt&geplukt aan/uit dat vachtje; geen wonder dus

verder is 't nog immer een wonderschoon plekje _ met een groenig vachtje

op zondag 30 januari 2011 19½u over begraafplek, onze engel, verweren, vogels en witte ijsbeer

met één reactie [door joyce]

de witte ijsbeer

is in z'n element, denkt met, nu hij een is met de omgeving.
't heeft gesneeuwd.
een bieteke weliswaar, hier, maar méér daar in de zwitserse bergen waar metjos een paar dagen heengaat om te badderen, masseren, luieren en zo.
introspectie, reflexie en natuurlijk ook inspectie; hoe zijn de bedden? hoe is 't food? zijn de badjassen wit? en waar is met d'r bikini, domme!

mijnjos is de winterbanden op de exzeemlijder gaan leggen en met pakt de zachte bruine deken in; voor de zekerheid..

op zaterdag 22 november 2008 10¼u over bruine deken, de exzeemlijder, het leven, therme vals en witte ijsbeer

met vier reacties [laatste door de vrouw van palemig]