het waterbed

met had opeens een nat voetje; zo tegen het ochtendgloren aan. mijnjos! gilde ze, het bed lekt! mijnjos is anders van de lekker luie lome maar nu had hij zijn oogjes ook wagenwijd. domme nog.
en zo kwam het dat metjos in het ook_lekkere_doch_eenpersoons bed van hun lieve schat belandde. zij hoorden de krantenjongen om half zes, de eerste brommertjes langsknetteren en al snel de wekker gaan.
nu ligt metjos al een ganse week te improviseren met om beurten op de stretcher en/of dan weer lepeltje in het bed want zo'n nieuw waterbed ligt niet zo maar op de plank klaar.
in the meantime is met de slaapkamer aan 't verversen.
boeken afstoffen en kritisch bekijken welke mogen blijven, oude afschriften van vorige eeuw versnipperen, die tienjaaroude gaten dichtplamuren en de meterslange snoeren van de leeslampen nu eens inkorten. én had met het idee om deze aan het hoofdeinde te hangen..

op woensdag 6 februari 2008 10¾u over eenpersoonsbed, onze lieve schat, stretcher, waterbed en yes but is it art

met vijf reacties [laatste door tante annie]