december 2011
november 2011
...
februari 2011
...
februari 2010
...
februari 2009
...
september 2007
augustus 2007
'alpenlatino'
eígenlijk begon 't ermee toen mijnjos 'haar van de tom_tom' geloofde en niet 'zijn eigen met'..want zo kwam 't dan ook dat metjos de alleerste vakantiedag niet afsloeg naar la suisse met de exzeemlijder maar alsmaar over die route national bleef, en bleef.
nu, achteraf wordt metjos er bijna mythisch van; domme nog.
want zij waren toch maar mooi in een streek waar de frans_savooie invloed zich niet liet beteugelen; zoals de typische alpentaal die ook in valle maira gesproken wordt en metjos er nog een verdwaald ' bonjour' of 'voulez vous' en 'c'est ce que c'est che ça' met de oudere mannen die daar afgelegen en allenig in een eenvoudig maar mooie berghut wonen, met een prachtig oud kerkje waarin de mooiste fresco's, en naturalmente het gebruikelijke ' buongiorno', 'cin cin' en 'impermeabile' konden uitwisselen. 
zodoende dat met thuis aangekomen een tarti_chèvre prepareerde en dan nét over de berg getrokken als het ware, dus met kaas van geiten die in de italiaanse alpen grazen; een tomme in dit geval. heerlijk, tomme nog 
op donderdag 19 juni 2008 11¼u over alpenlatijn, exzeemlijder, food, fresco, piemonte, savoye en tarti_chèvre
in de berghut
geslapen, want opeens lokte de bergen; en ze lagen vlakbij, dus op naar valle maira.
wist metjos veel..er had dat weekend een helse storm gewoed en menig bochtje in de weg was weggespoeld; domme nog.
het beoogde adresje lag natuurlijk helemaal aan 't eind van de weg op weet_met_hoeveel_meter hoogte en de exzeemlijder was net breder dan die weg.
dan maar de osteria della croce bianco voor onze neus genomen; en die was bell_en buonnissimo. een oude herdershond en een jong bokje waren er de huisdieren en metjos waren de enige gasten; de kachel werd gestookt, gekookt naar onze wensen en de huisgemaakte torta di nocciole bij het ontbijt was super.
carte di credito namen ze niet aan bleek op de dag van vertrek dus moest met helegaar alleen _want mijnjos was natuurlijk het onderpand_ in de exzeemlijder langs de oranje veiligheidsnetten het dalletje uitrijden en bij de oude handelspost naar links en daar op 't eind van die valle was een bancomat. domme nog, dat dan weer wel.
op maandag 16 juni 2008 22u over bancomat, de exzeemlijder, food, piemonte en valle maira
met twee reacties [laatste door de vrouw van palemig]