gelijk die beurse kweepeer
of
die aangevreten granaatappel
die nu bij met,
op de tafel buiten liggen,
zo voelt met d'r pols&hand aan;
nog bij lange na niet
een kwiek hersteld gewricht,
of zelfs ook maar
een normale aanblik van het geheel..
wanneer met d'r lange mouwen
ietsje oprollen
dan worden er om haar heen
kreten van afschuw geslaakt
en snel de hoofden afgewend..
de blik vervolgens alleen hoog,
weg van het verse litteken,
wordt het gesprek voortgezet; 
domme nog
op zondag 6 februari 2011 11¾u over het leven, lelijk, litteken, mooi en polsgewricht
met twee reacties [laatste door juul]