de barre tocht naar de etna

de laatste siciliaanse overnachting hadden met, haar sorelle e la pappa in villa igiea in taormina. niet zò zeer vanwege taormina maar meer om de etna; dachtten zij, want niemand vertelden hen dat er in de loop van de dag steeds maar wolken rond de etna gingen hangen; en die bewuste dag een dikke grijze zelfs.
la famiglia reed in hun fiat stilo met wollen truien aan én een dikke deken onder de arm [:)] monter tot negentienhonderd meter hoogte_ daar was het al een en al zwarte gruis met af en toe een polletje groen_ toen moest er worden overgestapt in de funivia die tot negenentwintighonderd meter ging_ daar lag oude sneeuw in hoopjes tussen het zwarte lavagesteente_en de laatste paar honderd meter werden met een jeep behobbeld.
bìjna op de top vond de gids het toch té pericoloso om de krater te belopen; het was er aardedonker en er woei een snijdend koude wind, dus in no_time zat la famiglia weer in de jeep teneinde kraterafwaarts te keren..

in taormina werd de via umberto meerdere malen op en neer betrampeld en eigenlijk kon het net niet, maar tòch, heeft la famiglia in die ene trattoria een overheerlijke timballo di maccheroni con melanzane gegeten als laatste middagmaal, vlak voor het vliegtuig genomen moest worden. hectiek, drama en superlatieven waren aan de orde aleer zij de aeroporto bereikten, de tickets geprint werden en, on_top_of_it_all, de veiligheidscheck behaald moest worden.. la pappa moest wel vier keren door het poortje! [ het zwitsers zakmes, de cellulare, de losse monete in zijn broekszak en het nimmer gebruikte nagel/vijlsetje] domme nog.

le tre sorelle willen in het vervolg toch beter op hun pappa gaan letten.

op zondag 4 mei 2008 23u over de beveiliging, de etna, food, het vliegveld, la pappa, le sorelle, sicilia en taormina

met één reactie [door de vrouw van palemig]

op zoek naar de zoutpannen

laat, heel laat kwamen la pappa e le sorelle aangereden in het centro van trapani; schuin tegenover de duomo lag hun tweede logeeradres in een palazzo settecenteso aan de prachtige corso vittorio emanuelle.
maar domme nog, wat een rit! van oost_ naar west_sicilia met een tussenstop in de tempelvallei nota bène. wat ons gelijk deed wanen in griekenland te zijn [al zijn we geen van allen daar ooit geweest] allora, die avond zat met met haar famiglia tegen elven aan de pasta en een visje, incluis een fles heerlijk witte huiswijn :)
toen was 't een zondag en eerst wilde la famiglia misschien een mis in de duomo volgen..? maar de sorelle prefereerden een wandel langs zee maken in de hoop zoutpannen te kunnen fotograferen; en van die typische windmolens. nulla, niente. de gehuurde fiat stilo genomen en gaan rijden...wel molens geen pannen. daar stuitten zij op een kabelbaantje dat hen naar erice bracht; ja doen!... dat monastero wilden zij wel gaan bekijken: met had gelijk dom_van_der_laan_visioenen, en nadat de entree betaald was enter_den zij een ruïne die met de meeste fantasia maar niet een klooster voor ogen kon worden; er was hen zout in de ogen gestrooid; dat dan weer wel

op dinsdag 29 april 2008 21¾u over duomo, erice, food, huiswijn, la pappa, le sorelle, monastero, trapani en zoutpannen

zonder reacties

snurkende sorelle

echt waar; de eerste nachten lagen zij in syracuse met z'n drieën op een kamer en domme nog, met d'r sorelle snurken dat 't een lust is!
dus 's morgens waren zij fit en met helegaar niet; een lange rit naar noto, waar zij van alles tegen de regen moesten kopen en later op de dag naar modica, waar zij onverwacht kennis kregen aan een modicaanse die een belg gehuwd had en hem gelijk opriep via haar mobiel om ook naar de pasticceria te komen en zo zijn taal nog eens lekker te kunnen spuien. tevens stond zij erop om ons op caffè en canoli te trakteren; ja, awelle è buon, grazie.

laat keerden zij hotelwaarts en nuttigden een fles inheemse rode wijn in de lounge. jammer dat de pizzakoerier niet meer liep...

op zaterdag 26 april 2008 21¾u over canoli, een belg, food, la pappa, le sorelle, modica, noto, sicilia en snurken

met één reactie [door juul]