winterhol[te]

bijna elk jaar troef..de holtes in met d'r aangezicht ontstoken. domme nog. eerst dicht en kloppend en daarna, na een kuurtje, open en lopend; hopelijk vóór die_begeerlijke_kerstavond_met_sneeuw, want met gaat met de halve roversclan een korte kerst vieren in de bergen van 't kleine walsertal.
gisteren moest met dus de verkoop van verse vijgen en granaatappels staken en ziekjes huiswaarts rijden [in een enorme huurbak, want de exzeemlijder was in de garage vanwege 't debâcle met 't paaltje; zoals jullie zeker nog weten, lieve lezeraars en lezerinnen?] en gelijk bij de apotheekster dat kuurtje opgehaald.
nu hoort met de hele tijd een verdomd hoog piepje..gaan de kerstlampjes stuk? zijn de radiatoren resonantiefähig [?] of zit het in haar hoofd?

a propos 'ruis'...kijkt nu toch weer eens, lezerts, wat onze lieve schat samen met de bossche boy gemaakt heeft! is 't niet kunstig? en, let op, met doelt dan duidelijk op de áchtergrond; dat wel.
dat soort ruis hoopt met te ontvangen als haar holten weer frank en vrij zijn. domme nog.
zo, met gaat nu weer in haar stoel_met_de_oren en het dubbeldikke kerstnummer [uit de 'tuut_met_kerstleesvoer' gepikt]...buiten is 't koud en verblindend wit; toch héérlijk dit winterhol.

op vrijdag 21 december 2007 12u over bossche boy, kerstmis, onze lieve schat, roversclan, voorhoofdholtes en winter

zonder reacties