de kleine trouwzaal

in het stadhuis is zo mooi ingericht dat met haast het moment supreme misstte dat de pleegdochter met haar tolk elkaar een jaa!woord gaven. [nee! als het wàre; niet echt hoor]

allebeiden mooi aangekleed en een peu nerveux liepen zij voorop en hun 'clubje' erachteraan. [natuurlijk] er werd een uitleg gegeven over 't hoe en waar en waarom en omdat en ringen uitgewisseld en aktes ondertekend; mooi.

daarna nam onze lieve schat met achter op zijn fiets en met gevaar voor een lekke band zwabberden zij langs de gracht richting lunch en hartentaarten en mooie cadeaux_uitpakkerij. er werden goeie en leuke en emotionele speeches gehouden door biologische_, opvang_ en tweedemoeders.....nu met dit tiepert valt er een 20 eurocent stuk...waar was met in deze!??
domme nog.

de pleegdochter met haar tolk zijn op dit moment van een trouwtrip aan 't genieten en hopelijk vergeet zij daardoor de tekortkomingen van haar pleegmoeder _ op meerdere gebieden; want natuurlijk vond dit alles plaats vOor het blauwe gips bijvoorbeeld_ als zij wederom thuiskomen en heel gelukkig zullen zijn; voor heel lang.

op dinsdag 16 december 2008 13¼u over architectuur, de kleine trouwzaal, de pleegdochter, food, haar tolk, ja_woord, moeders en onze lieve schat

zonder reacties