met mist d'r rechterhand, nu 'ie zo in 't blauwe gips zit; overal groeien haartjes, bijvoorbeeld onder haar linker oksel en op haar onderbenen staan striemen van 't mesje té schuin houden; over de schaamstreek zal met hier maar niet reppen. met eet ook slecht _ wat zachte panettone die ze makkelijk kan scheuren_ want brood snijden kan ze helegaar op haar buik schrijven. a propos 'schrijven' de boodschappenlijst voor morgen is onleesbaar; ook voor met nu zij er een tweede blik op werpt.
met mist ook haar baantje; bij de eyserhalte, waardoor zij nu de hele seizoenen mist wat de snijbiet, kweeperen en pastinaken aangaat, maar zeker en vast dat baantje bij de boekhandel..domme nog. zij weet van toeten noch blazen wat nieuwe titels, gelauwerde auteurs en/of nutteloze doch leuke feiten uit de tijdschriften betreft. toch een leemte in haar hoofd.
en met mist 'de kluit' en de australische kok ook
en ja, voor alles en bovenal mist met toch 't meest onze engel
op maandag 22 december 2008 14¼u over boekhandel, de australische kok, de kluit, eyserhalte, food, gips, het leven en onze engel
en amper in staat om de jazzkever de eyserberg op te krijgen; met is namelijk een aantal donderdagen aan 't proefdraaien in de eyserhalte.
een ge-excelleerde boerderijwinkel met fantasties mooie groenten en zelfgemaakte produkten; waar een kok rondloopt en elke dag aan de lekkerste restaurants wordt geleverd.

ze wilden met heel graag.
nu heeft met er al drie donderdagen op zitten en misschien is 'donder' in dit geval juist want zo voelt 't - lichamelijk dan hè. met zit de laatste avonduurtjes als -op haar donder gekregen- in de stoel_met_de_oren en geeft geen krimp, zegt boe noch ba. en dat kan ze niet goed hebben. domme nog.
op vrijdag 3 augustus 2007 11u over eyserhalte, food, het leven en stoel_met_de_oren
zonder reacties