met is toch een beetje aangedaan nu zij vanochtend de jazzkever van al zijn 'binnengekomen voorwerpen' heeft ontdaan. een doos vol, domme nog.
suikerzakjes van 'bar cima' en sukker uit noorwegen , aansteker 'die fetten jahre sind vorbei', touw, een badeendje, twee stenen uit het zwitserse berglandschap, wel zes pasjes waaronder een video_,een bonus_, goldentiger_,leaseplanpas en een powerpod kabel, een rol dropmentos, drie pennen, een ijskrabber, tandenstokers, pakjes kauwgom en een internationale stekker, een klein lederen buideltje met 5 zw.fr. erin, een leeg flesje evian, en warempel helemaal onder de voorste stoel die kleine thermoskan, een zakmes en zakdoekjes. maar vooral die cd die met sinds woensdagavond aan 't zoeken was; want toen heeft zij met de vrouw van palemig de fitnessavond verruild voor voor de tv. zitten; daar was namelijk 'any way the wind blows' op. en nú, bijvoorbeeld, klinkt 'my red hot car' door met d'r woonkamer.
de jazzkever is niet rood maar was al die vijf jaren toch zeker het geliefd mobiel; hij heeft ons wel honderdenvijftigduizenden kilometers naar alle windrichtingen ...nee, met liegt, eigenlijk alleen van noord naar zuid gebracht. eigengereid ook , zoals citroëns zijn. zomaar gaan ruitenwissen' of gewoon níet de lampen aandoen. alle winters op het dashboard de tekst laten verschijnen ~~~~storing katalysator~~~~.
en vandaag wordt hij ingeruild. wat een 'situation'.
op vrijdag 16 november 2007 11½u over any way the wind blows, de jazzkever, de vrouw van palemig en het leven
met vier reacties [laatste door met]