het laatste woord

had de man van onze kapster; de afrikagangers.
bij zijn uitvaart lag hij in doeken gewikkeld en aan zijn voeten stonden wel negenvijftig witte kaarsen in allerlei grootten. er werd zijn muziekkeuze gespeeld en zijn woorden werden aan ons gericht.
daarna gingen wij met z'n allen naar de herbergh om een glas champagne te heffen. als 't dan toch moet;
domme nog, zo speciaal mooi.