in de berghut

geslapen, want opeens lokte de bergen; en ze lagen vlakbij, dus op naar valle maira.
wist metjos veel..er had dat weekend een helse storm gewoed en menig bochtje in de weg was weggespoeld; domme nog.
het beoogde adresje lag natuurlijk helemaal aan 't eind van de weg op weet_met_hoeveel_meter hoogte en de exzeemlijder was net breder dan die weg.
dan maar de osteria della croce bianco voor onze neus genomen; en die was bell_en buonnissimo. een oude herdershond en een jong bokje waren er de huisdieren en metjos waren de enige gasten; de kachel werd gestookt, gekookt naar onze wensen en de huisgemaakte torta di nocciole bij het ontbijt was super.
carte di credito namen ze niet aan bleek op de dag van vertrek dus moest met helegaar alleen _want mijnjos was natuurlijk het onderpand_ in de exzeemlijder langs de oranje veiligheidsnetten het dalletje uitrijden en bij de oude handelspost naar links en daar op 't eind van die valle was een bancomat. domme nog, dat dan weer wel.

op maandag 16 juni 2008 22u over bancomat, de exzeemlijder, food, piemonte en valle maira

zonder reacties