om de zo veel tijd gaat met naar de wasserij 'de mijnstreek' om haar tafellakens en dekbedovertrekken te laten mangelen. dit zijn enthousiasmerende bezoekjes die met niet gaarne zou willen missen; ten eerste omdat met haar linnen weer zó mooi gesteven in haar kast kan leggen en ten tweede omdat de wachttijd werkelijk unieke beelden levert.

puffend en schuddend staat helemaal achterin een groot machien met allerlei buizen eraan te stomen en met denkt altijd dat 'ie 't nú gaat begeven..daarvoor allerlei planken en tafels waaraan gesorteerd en gevouwen wordt, en, uit 't blikveld van met, rechts opzij wordt dan over en weer geschreeuwd..vaktermen denkt met..
waar met moet wachten staat een jarenvijftig tafeltje_met_laatje om het wisselgeldkistje in te bergen en links aan de muur liggen op gammele planken allerlei pakketten netjes ingepakt in wit glad papier te wachten op hun eigenaren. een kladblokje en pen en fooienkeramiekje..
met mijmert, als de grote machien stilligt, wat weg bij de tekst: afblijven! linkse knop!
telkenmale wenst met dat onze lieve schat erbij is om die beelden vast te leggen...[kom dan toch ook, domme nog]
op maandag 21 januari 2008 17u over dekbedovertrekken, het leven, onze lieve schat, tafellakens en wasserij
met drie reacties [laatste door met]