monoloog

en daar reed metjos al weer over de snelweg; naar arnhem waar met d'r neefje jarig was en pas samenwoonde met zijn s@m. dus 't had een goede reden. in een leuk jaren_vijftig flatje _met een granito douchevloer _ werd de ganse roversclan bourgondisch bediend. een dikke acht.
maar met had ook nog een verjaardagscadeautje in eindhoven tegoed van de lerares en wel: een monoloog van jeroen brouwers. tenminste, dat dàcht met; 't was een monoloog door iemand van 't arsenaal uit brieven van j.brouwers. domme nog, met wilde de schrijver van geheime kamers nu wel eens van dichtbij zien en horen.
deze man deed 't wel goed eigenlijk en zelfs de twee uren dat 't duurde! mijnjos [die noodgedwongen meemoest] zat wel een tiental minuten te knikkebollen en met waakte ervoor dat hij niet opzij viel en/of zelfs begon te 'puffen'. kennen jullie dit ook , lezers en lezerettes? dit verschijnsel van tijdens 't slapen een eigenlijk heel subtiel ademtochtje tussen de lippen laten ontsnappen? een soort pufje? de lerares wordt hier ook gék van, want haar techneut doet dit ook.
dat zijn de monologen van ónze mannen in de nacht, zeg maar. domme nog.

op zondag 11 november 2007 17¼u over de lerares, de metclub, de roversclan, de techneut, jeroen brouwers en monologen

zonder reacties