prehistorisch maal

met was toch behoorlijk lang in de ban van het artikel van onno kleyn in de rubriek 'volkskeuken' van de volkskrant. én omdat ze ötzi inderdaad in "levende lijve" gezien heeft én omdat het aangepaste recept haar wel aansprak.
dus toch maar naar de slager in valkenburg voor de wilde_eendenboutjes en daarna met de snoeischaar achterom het bos in om vlierbessen te scoren.
toen mijnjos hongerig thuiskwam hebben we met een stuk brood een glas rode wijn dit maal genuttigd en over die keer gesproken dat metjos in bolzano was en ötzi bezocht. hoe indrukwekkend 't was.
ja, met vond 't wel wat hebben om zelf op pad te gaan _ al was 't maar voor die bessen_ en dit dan te bereiden én eten. met heeft namelijk helemaal geen moestuin of iets van dien aard en vindt dit toch moeilijk te verteren. ja, toch wel. gelukkig is daar dan de vrouw van palemig en zij verbouwt toch wel menig stuk/piece [?]. komkommers liggen soms op het snijvlak van met d'r aanrecht of stengels rabarber en dan weer heerlijk smaakvolle tomaten. met verwacht eerdaags courgettebloemen; die wil zij al lange tijd gaan eten..

op zondag 16 september 2007 21¼u over de metclub, de vrouw van palemig en food

zonder reacties