het is verjaard; het jaar is om en dan ben je ..zeg maar zevenentwintig, of eenendertig kan ook..drieenvijftig net zo goed en/of zestig; of neem ons aller o/o die al over de zeventig tellen; iedereen ligt dan altijd te gillen hoe oud 'ie wel niet is! onze lieve schat die zo jong! is gevoelt zich bìjna zo oud als de vrouw van palemig, bijvoorbeeld, [die vandaag toevallig haar verjaar-dag heeft], en het angstaanjagende is dan toch dat je een gevoel van 'ben ik nu al zevenentwintig??' of ook 'ben ik nu al zevenvijftig??' altijd met verbazing cq. verbijstering zal vervullen;
herkennen jullie dit lieve lezerts? wat is dan toch het doel van al die jaren..? en wat doen we er mee/niet mee? ..met is wellicht te filosofisch op dit tijdstip van de ochtend - zeker wel! want zij moet zich gaan optutten om de vrouw van palemig te gaan feliciteren; ergo: 
proficiat! voor de vrouw van palemig en dat 't toch een mooie dag met herinneringen aan al die jaren mag worden. champagne!!
op donderdag 23 juli 2009 9¾u over champagne, de vrouw van palemig, het leven en verjaardag
met drie reacties [laatste door jos]